حضرت فرمودند : چهار گروه را نفرين مىكند : الف : اهل معازف ( اهل ساز و آلات لهو ) ب : اهل قينات ( سرودخوانان ) ج : اهل مزامير ( آنان كه در سازها مىدمند مثل فلوت زن و قره نىزن و شيپورزن ) د : اهل عيدان ( عود زنان و تار زنان و اشباه اينها ) آن مرد پرسيد : كنيه براق چيست ؟ حضرت فرمودند : كنيه اش ابا هلال است . آن مرد پرسيد : چرا تبّع را تبّع خوانده‌اند ؟ حضرت فرمودند : وى غلام سلطانى بود كه كاتب وى نيز محسوب مىشد و هر گاه مكتوبى را براى سلطان مىنوشت ابتداء آن بسم الله الذى خلق صبحا و ريحا مىنگاشت . سلطان به او گفت : ابتداء مكتوب بنويس باسم ملك الرّعد ( يعنى خودش ) غلام گفت : هرگز ابتداء نكنم مگر به اسم پروردگارم آنگاه به خواسته تو توجه مىنمايم . حق تعالى از او تشكَّر كرد و سلطنت آن سلطان را به او داد و مردم هم از وى تبعيّت كردند از اين رو به تبّع موسوم گرديد . آن مرد پرسيد : چرا بز دمش بالا و عورتش نمايان است ؟ حضرت فرمودند : براى اين كه اين حيوان از جناب نوح سرپيچى كرد و آن وقتى بود كه نوح عليه السّلام مىخواست اين حيوان را داخل كشتى كند لذا دمش شكست و بالا ماند و عورتش ظاهر و نمايان گرديد ولى گوسفند چون به كشتى داخل شد و هيچ امتناعى از خود نشان نداد نوح عليه السّلام دست بر عورت و دمش كشيد و در نتيجه دنبه اش روى عورتش واقع شد و آن را مستور نمود . آن مرد پرسيد : سخن اهل بهشت به چه زبان مىباشد ؟ حضرت فرمودند : اهل بهشت به عربى تكلَّم مىكنند . آن مرد پرسيد : اهل دوزخ به چه زبان سخن مىگويند ؟ حضرت فرمودند : با زبان مجوسى تكلَّم مىنمايند . سپس حضرت فرمودند : خواب به چهار قسم واقع مىشود : الف : خواب انبياء ، ايشان بر قفا به صورت طاق و از مىخوابند و چشمهايشان باز و